حذف فنول توسط جاذب هیبریدی TMU-10 از پساب: بررسی شرایط تعادلی و سینتیکی جذب
کد مقاله : 1056-INZC6
نویسندگان:
سهراب فتحی *1، مریم کرمی پور2، میثم صفری3
1عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
2مهندسی شیمی_دانشکده انرژی_ دانشگاه صنعتی کرمانشاه_کرمانشاه_ ایران
3دکتری شیمی، دانشگاه صنعتی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
چکیده مقاله:
ورود فنول به منابع آبی، سبب آلودگی آن شده و مشکلات زیادی را ایجاد می‌کند، بنابراین حذف این ترکیب آلی از پساب آلوده به کمک روش‌های مختلف باید انجام گیرد. در این تحقیق، میزان حذف فنول توسط جاذب هیبرید TMU-10 بررسی شده و با میزان جذب جاذب‌های طبیعی در حذف فنول مقایسه می‌گردد. جاذب استفاده شده دارای سطح ویژه حدود 130 مترمربع بر گرم است و آنالیزهای دستگاهی SEM، EDX، XRD، FT-IR و BET نیز انجام گرفت. توانایی بازیابی جاذب هیبرید TMU-10 نسبت به جاذب‌های طبیعی مزیت این نوع جاذب است. برای بهترین شرایط حذف فنول توسط این جاذب، پارامترهایی از قبیل pH، اثر نمک، زمان تماس و مقدار جاذب بهینه گردید که میزان حذف فنول 88 درصد بدست آمد. همچنین سینتیک مرتبه اول و دوم برای جذب مورد بررسی قرار گرفت که نتایج سینتیک مرتبه دوم بیشترین تطابق را با داده‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهد. در ادامه ایزوترم‌های جذب فرندلیچ، تمکین و لانگمویر بررسی شده و نتایج نشان داد که جاذب سنتز شده از ایزوترم نوع فرندلیچ تبعیت می‌کند.
کلیدواژه ها:
آلاینده فنول؛ TMU-10؛ جذب سطحی؛ پساب
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است