بررسی تأثیر استفاده از جاذب (Li_Na_K)NO3.MgO بر بهبود فرآیند ریفرمینگ متانول با بخارآب بر روی نانو کاتالیست Cu-Zn-CeO2-ZrO2/MCM-41
کد مقاله : 1051-INZC6
نویسندگان:
سیده مریم حسینی آب بندانک *1، لیدا رحمان زاده2، مجید تقی زاده مازندرانی3
1دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل_ بابل_ ایران
2دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل- بابل- ایران
3گروه ترموسینتیک و کاتالیست، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
چکیده مقاله:
در این تحقیق، فرآیند ریفرمینگ متانول با بخارآب با استفاده از نانو کاتالیست مزوحفره Cu-Zn-CeO2-ZrO2/MCM-41 و جاذب (Li_Na_K)NO3.MgO به‌صورت دو بستر مجزا و متوالی در یک راکتور بستر ثابت و در فشار اتمسفری جهت تولید هیدروژن با خلوص بالا، موردبررسی قرار گرفت. ابتدا کاتالیست و جاذب به روش تلقیح سنتز شدند.کاتالیست و جاذب سنتز شده به کمک آنالیزهای XRD و FESEM موردبررسی قرار گرفتند. پس‌ازآن، آزمون‌های راکتوری در شرایط بهینه عملیاتی در دمای 300 درجه سانتی گراد، WHSV خوراک ورودی h-1 6/1، نسبت مولی آب به متانول در خوراک ورودی برابر 2 و با نسبت جاذب به کاتالیست 4 انجام گرفت. نتایج آزمایش نشان داد که در فرآیند ریفرمینگ افزایشی میزان تولید هیدروژن به %83/99 رسید، این در حالی است که در فرآیند ریفرمینگ این مقدار حدود %74 بوده است. در واقع، در فرآیند ریفرمینگ افزایشی با بخارآب، حذف کربن دی‌اکسید از فاز گاز تعادل واکنش را به سمت تولید هیدروژن تغییر داده و باعث تولید هیدروژن بسیار خالص در یک مرحله می‌شود.
کلیدواژه ها:
واژه‌های کلیدی: تولید هیدروژن، نانوکاتالیست Cu-Zn-CeO2-ZrO2/MCM-41، ریفرمینگ متانول، ریفرمینگ افزایشی متانول با بخارآب، جاذب (Li-Na-K)NO3.MgO
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است